Tas en Deken voor kleindochter

Hier heb ik echt heel lang over gedaan: een tas en een flinke deken voor onze oudste kleindochter die in Groningen studeert en wel wat vrolijke kleurtjes om zich heen kon gebruiken dit jaar.

Eerst maakte ik de tas af, want dat ging behoorlijk snel, maar de deken was een ander verhaal.
Ik had hem al grotendeel aan elkaar gezet, maar vond hem eigenlijk te klein en het zat niet goed. kortom: ik was er niet tevreden over.  Ik heb hem weer helemaal losgehaald en een flink aantal granny's erbij gehaakt totdat ik tevreden was over de afmeting, daarna alles weer opnieuw in elkaar gezet.

Maar toen kwam het ergste: er moest nog een voering achter, oftewel een niet al te dikke fleecestof, om er een mooi geheel van te maken. Wat een ramp was dat! Je moet dan zo'n deken uitleggen want anders krijg je zo'n deken er achter nooit goed passend. En hij moest er met de hand tegenaan gezet worden want met de naaimachine zag ik echt niet zitten; had en heb daar de ruimte niet voor.

Dan maar op bed gelegd en daar beetje bij beetje, de deken met klein steekjes vastgenaaid aan fleecedeken. Nou, het ging allemaal niet vanzelf, maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en was/is de kleindochter heel blij met zowel de tas als de deken.

Omdat ik graag iets nieuws uitprobeer heb ik ienie minie granny.s gehaakt als sleutelhanger. Deze zijn gehaakt met naaigaren op haaknaald 0.6 mm. Een hele uitdaging maar ze zijn goed gelukt!

Dit hartje naaide ik in de deken.

Gebreide trui eindelijk af

Haken gaat bij vlagen niet zo heel fijn vanwege mijn handen, maar tegenwoordig mag ik ook graag breien en zeker in de avond voor de tv. Het is dan fijn een handwerkje in je handen te hebben wat simpel is met toch een leuk resultaat. Nu, dit truitje was er ook zo één, het is gemaakt van een patroon van Petiteknit, zij heeft hele leuke patronen en ook enkele in het Nederlands. Deze is het gemaakt van het patroon Anker's Summer Shirt, alleen een beetje aangepast maar de stekenverhouding wel aangehouden.
En toch zit deze niet echt fijn, ik ga hem maar uithalen want nu ga ik deze trui niet met plezier dragen vermoed ik. En gelukkig vind ik uithalen niet echt erg, zo blijf je bezig 🫣

Gelukkig weer een heel nieuw jaar

Wat ben ik blij dat we 2025 achter ons kunnen laten. Het was geen best jaar voor ons: veel ziekte en ellende, wat begon in februari en doorging tot aan het einde van het jaar.
Ziekte voor zowel mijn man als voor mij; voor ons beiden waren er ziekenhuisopnames en operaties, meerdere keren zelfs. Nu gaat het gelukkig weer de goede kant op en hopelijk kunnen we dit allemaal achter ons laten en gaan genieten van een heel mooi en nieuw jaar.

Het was ook een jaar waarin er op handwerkgebied weinig uit mijn handen kwam. Niet dat dat heel erg is, maar als ik het vergelijk met andere jaren is het wel erg mager geweest.
Maar nu staat er weer van alles op de pennen: zowel de breipen als de haakpen. Ook het knutselen en lekker rommelen met papier, én het tekenen en kleuren, heb ik weer opgepakt. En het is weer heerlijk om te doen.

Onderstaande poezen (#Amineko) maakte ik wel het afgelopen jaar, en ik vond het vooral leuk om de vestjes te breien.
De leeuw en het konijntje maakte ik voor een klein babyjongetje. Nu staat het tweede konijn op de haaknaald, omdat mama bang is dat de eerste kwijtraakt, aangezien het mannetje helemaal dol is op het konijn. Nu gaan we met frisse moed verder met 2026.